133112

355 - ‏436 ق.‬

ابوالقاسم علي بن حسين بن موسي موسوي مشهور به علم الهدي ؛ كاتب : محمد تقي بن محمد حسين بن علي رضا الحسيني قمي

طهران: بي نا

1312ق = 1274

128ص.: راده؛ قطع

زبان : عربي , آغاز: بسمله الحمدلله العدل ذي العظمة و الجبروت و العز و الملكوت الحي الذي لا يموت مبدي ء الخلق و معيده . . . انجام: نعوذ بالله من الضلال بعد الهدي و اتباع الهوي و اياه نستعين علي ما يقرب منه انه سميع مجيب , تاريخ كتابت 1312ق , خط : نسخ ؛ جلد : تيماج‌قرمز , شكل و سجع مهر:مهر خشتي با سجع « ملاحظه شد» با علامت شير و خورشيد در (ص2)كتاب آورده شده است . , از تفسير ابو عبدالله محمد نعماني روايت مي كند . چنان كه در مقدمه كتاب امالي مرتضوي تحقيق محمد ابوالفضل ابراهيميه نقل از اين شهر آشوب و در ريحانة الادب (4/187) آمده است . تمام اين رساله در جزء دوم از جلد نوزدهم بحارالانوار چاپ شده است . شريف مرتضي در اين رساله معتقد است كه تفسير قرآن را جز امامان شيعه ندانند و آگاهي بر حقايق قرآن تنها از طريق اهل بيت عصمت و طهارت ميسر است . او در اين رساله از ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه و تاويل و تنزيل و خاص و عام و آيات احتجاجيه ، اثبات حاجت به رسول و امام و ... بحث ميكند . در مقدمه نام رساله و مولف ذكر نشده استوا به نام مچكم و متشابه منسوب به شريف مرتضي در تهران چاپ شده استوا تسميه اين رساله به اين اسم درست نيست و انتساب آن به شريف مرتضي كه در روضات الجنات نقل شده است نيز روشن نيست . گفته شده است اين رساله از تفسير نعماني استخراج شده و همه آن روايت هايي از حضرت صادق به نقل از حضرت اميرالمومنين عليه السلام است . , رساله المحكم و المتشابه تفسير المحكم و المتشابه

BP‏‫‬

85/1

ع8ر5

1274